Υποβρύχιο που βύθισε ιρανικό πολεμικό πλοίο αντανακλά τη στροφή του Ναυτικού στην προσαρμοστικότητα, λέει ο CNO
«Αυτό ήταν μια ματιά στη δύναμη του μέλλοντος», δήλωσε ο Adm. Caudle στο συνέδριο Sea-Air-Space.
Το αμερικανικό υποβρύχιο που βύθισε ιρανικό πολεμικό πλοίο τον περασμένο μήνα εκπαιδεύτηκε και αναπτύχθηκε μέσα σε ελάχιστο χρόνο, ανέφερε ο αρχηγός ναυτικών επιχειρήσεων, παρουσιάζοντας την ταχεία αυτή κινητοποίηση ως χαρακτηριστικό παράδειγμα της προσπάθειας του Ναυτικού να προσαρμόζεται πιο γρήγορα στις μεταβαλλόμενες απαιτήσεις του πολέμου.
«Πριν από μερικές εβδομάδες, μετά τα αρχικά πλήγματα στο Ιράν, η διακλαδική δύναμη χρειαζόταν ορισμένες μυστικές ναυτικές επιλογές — και μάλιστα άμεσα, όχι με κύκλο ανάπτυξης έξι μηνών και όχι με μια πλήρη ομάδα κρούσης», δήλωσε ο Adm. Daryl Caudle σε ακροατήριο στο συνέδριο Sea-Air-Space της Navy League, έξω από την Ουάσιγκτον.
«Πήραμε ένα υποβρύχιο που επιχειρούσε στον Ινδο-Ειρηνικό, το περάσαμε από ένα προσαρμοσμένο πρόγραμμα εκπαίδευσης και πιστοποίησης, το αναπτύξαμε προς τα δυτικά και το επανατοποθετήσαμε στον Ινδικό Ωκεανό».
Η πρώτη βύθιση με τορπίλη μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Στις 4 Μαρτίου, το επιθετικό υποβρύχιο Charlotte εκτόξευσε δύο τορπίλες κατά της ιρανικής φρεγάτας Dena, ανοιχτά της Σρι Λάνκα, καταγράφοντας — σύμφωνα με αξιωματούχους του Πενταγώνου — την πρώτη βύθιση εχθρικού πλοίου από αμερικανικό υποβρύχιο με τορπίλη μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
«Αυτό δεν ήταν αυτοσχεδιασμός», τόνισε ο Caudle. «Ήταν μια εικόνα της δύναμης του μέλλοντος… Πετύχαμε γιατί προσαρμοστήκαμε ταχύτερα από το ίδιο το πρόβλημα».
«Εξατομικευμένες δυνάμεις» αντί για παραδοσιακούς σχηματισμούς
Η προσαρμογή στα δεδομένα του πεδίου μάχης, πρόσθεσε, σημαίνει την ανάπτυξη «εξατομικευμένων δυνάμεων» — όπως ένα μόνο επανεκπαιδευμένο υποβρύχιο — αντί για αυστηρά προκαθορισμένους σχηματισμούς ναυτικών μέσων.
Σημαίνει επίσης πολεμικά πλοία που μπορούν να αποκτούν νέες δυνατότητες με την ίδια ταχύτητα που ένα εμπορευματοκιβώτιο μπορεί να μεταφερθεί και να τοποθετηθεί στο κατάστρωμα πτήσης.
«Αν χωράει σε κοντέινερ, το θέλω», είπε ο Caudle, υπογραμμίζοντας μια πρωτοβουλία που ανακοινώθηκε τον περασμένο μήνα.
«Η “κοντεϊνεροποίηση” μας επιτρέπει να αποσυνδέουμε τα ωφέλιμα φορτία από τις πλατφόρμες.
Να αναδιαμορφώνουμε γρήγορα τις δυνάμεις, να προσαρμόζουμε τις δυνατότητες στην αποστολή και να κλιμακώνουμε τα αποτελέσματα σε ολόκληρο τον στόλο».
Παραδείγματα από το πεδίο επιχειρήσεων
Ο αναλυτής του Hudson Institute, Bryan Clark, σημείωσε ότι η ταχεία μετακίνηση του υποβρυχίου στον Ινδικό Ωκεανό δεν ήταν το μοναδικό παράδειγμα χρήσης «εξατομικευμένων δυνάμεων» στη συγκεκριμένη σύγκρουση.
«Για παράδειγμα, το Ναυτικό συγκρότησε μια προσαρμοσμένη δύναμη για τον αποκλεισμό του Ιράν και μια ξεχωριστή δύναμη για την εκκαθάριση ναρκών στα Στενά του Hormuz», δήλωσε.
Η προσαρμοστικότητα ως κλειδί στον σύγχρονο πόλεμο
Πέραν αυτού, πρόσθεσε ότι η ομιλία του CNO αντανακλά μια βαθύτερη κατανόηση ενός βασικού στοιχείου του σύγχρονου πολέμου.
«Έδωσε έμφαση στην προσαρμοστικότητα και υπέδειξε ότι η ικανότητα προσαρμογής τακτικών, συστημάτων και σύνθεσης δυνάμεων είναι εξίσου σημαντική με τη μαζικότητα για την επιτυχία στο πεδίο της μάχης», σημείωσε.
Ο Clark, στον οποίο ο Caudle αποδίδει κρίσιμες ιδέες που επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο το Ναυτικό συγκροτεί τις δυνάμεις του, συνυπέγραψε πρόσφατα έκθεση για τη στρατιωτική προσαρμογή.
Σε αυτήν περιγράφεται πώς οι ναυτικές δυνάμεις της Ουκρανίας επιδεικνύουν ικανότητα προσαρμογής, καθώς και τα οργανωτικά κενά που περιορίζουν την ευελιξία του αμερικανικού στρατού.
Τεχνολογία, υποδομές και το «πλεονέκτημα προσαρμογής»
Ο Clark και οι συν-συγγραφείς της έκθεσης υποστηρίζουν ότι η καλλιέργεια τέτοιου είδους προσαρμοστικότητας — που κρίνει τους πολέμους — απαιτεί κατάλληλη οργάνωση.
«Οι καταλύτες του σύγχρονου πολέμου — το cloud computing, τα εργαλεία ανάπτυξης λογισμικού, η τεχνητή νοημοσύνη (AI), η ψηφιακή παραγωγή, η πανταχού παρούσα αισθητήρια κάλυψη — είναι διαθέσιμοι παγκοσμίως.
Ο στρατός που θα δημιουργήσει πρώτος την υποδομή για να τα αξιοποιήσει στο μέγιστο θα αποκτήσει ενδεχομένως ανυπέρβλητο πλεονέκτημα», αναφέρουν.
Προτείνουν, μάλιστα, ότι η «Adaptation in Contact — η σκόπιμη μετατροπή του κύκλου μάθησης σε όπλο — αποτελεί την επόμενη επανάσταση στις στρατιωτικές υποθέσεις».
Το στοίχημα της εφαρμογής σε μεγάλη κλίμακα
Η ομιλία του Caudle δείχνει ότι αντιλαμβάνεται το ίδιο πρόβλημα.
Όπως είπε, ο μεγαλύτερος περιορισμός του Ναυτικού δεν είναι η τεχνολογία, αλλά «η ενσωμάτωση και η υιοθέτηση».
Για να επιταχύνει την εισαγωγή νέων τεχνολογιών στον στόλο, προωθεί ένα πλαίσιο που αποκαλεί Fleet Introduction Operating System, με στόχο οι αναβαθμίσεις των ναυτικών συστημάτων να γίνονται τόσο απρόσκοπτα όσο η λήψη μιας εφαρμογής.
Η ιδέα αυτή αποτελεί μέρος των Fighting Instructions του Caudle, που δημοσιεύθηκαν τον Φεβρουάριο και περιγράφουν τη συνολική στρατηγική για το πώς το Ναυτικό οργανώνεται, εκπαιδεύεται, εξοπλίζεται και επιχειρεί.
Το ερώτημα που παραμένει ανοιχτό είναι κατά πόσο το Ναυτικό μπορεί να θεσμοθετήσει αυτή την ταχύτητα μάθησης σε μεγάλη κλίμακα.
Η έκθεση του Hudson υπογραμμίζει ότι η δημιουργία «ψηφιακών υποδομών» — αγωγών πληροφοριών, περιβαλλόντων προσομοίωσης και ασφαλών καναλιών ανάπτυξης που επιτρέπουν την προώθηση επικυρωμένων αναβαθμίσεων στην πρώτη γραμμή μέσα σε ώρες — απαιτεί διαρκείς θεσμικές επενδύσεις και όχι απλώς μια νέα πρωτοβουλία με διαφορετική ονομασία.
www.bankingnews.gr
Το αμερικανικό υποβρύχιο που βύθισε ιρανικό πολεμικό πλοίο τον περασμένο μήνα εκπαιδεύτηκε και αναπτύχθηκε μέσα σε ελάχιστο χρόνο, ανέφερε ο αρχηγός ναυτικών επιχειρήσεων, παρουσιάζοντας την ταχεία αυτή κινητοποίηση ως χαρακτηριστικό παράδειγμα της προσπάθειας του Ναυτικού να προσαρμόζεται πιο γρήγορα στις μεταβαλλόμενες απαιτήσεις του πολέμου.
«Πριν από μερικές εβδομάδες, μετά τα αρχικά πλήγματα στο Ιράν, η διακλαδική δύναμη χρειαζόταν ορισμένες μυστικές ναυτικές επιλογές — και μάλιστα άμεσα, όχι με κύκλο ανάπτυξης έξι μηνών και όχι με μια πλήρη ομάδα κρούσης», δήλωσε ο Adm. Daryl Caudle σε ακροατήριο στο συνέδριο Sea-Air-Space της Navy League, έξω από την Ουάσιγκτον.
«Πήραμε ένα υποβρύχιο που επιχειρούσε στον Ινδο-Ειρηνικό, το περάσαμε από ένα προσαρμοσμένο πρόγραμμα εκπαίδευσης και πιστοποίησης, το αναπτύξαμε προς τα δυτικά και το επανατοποθετήσαμε στον Ινδικό Ωκεανό».
Η πρώτη βύθιση με τορπίλη μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Στις 4 Μαρτίου, το επιθετικό υποβρύχιο Charlotte εκτόξευσε δύο τορπίλες κατά της ιρανικής φρεγάτας Dena, ανοιχτά της Σρι Λάνκα, καταγράφοντας — σύμφωνα με αξιωματούχους του Πενταγώνου — την πρώτη βύθιση εχθρικού πλοίου από αμερικανικό υποβρύχιο με τορπίλη μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
«Αυτό δεν ήταν αυτοσχεδιασμός», τόνισε ο Caudle. «Ήταν μια εικόνα της δύναμης του μέλλοντος… Πετύχαμε γιατί προσαρμοστήκαμε ταχύτερα από το ίδιο το πρόβλημα».
«Εξατομικευμένες δυνάμεις» αντί για παραδοσιακούς σχηματισμούς
Η προσαρμογή στα δεδομένα του πεδίου μάχης, πρόσθεσε, σημαίνει την ανάπτυξη «εξατομικευμένων δυνάμεων» — όπως ένα μόνο επανεκπαιδευμένο υποβρύχιο — αντί για αυστηρά προκαθορισμένους σχηματισμούς ναυτικών μέσων.
Σημαίνει επίσης πολεμικά πλοία που μπορούν να αποκτούν νέες δυνατότητες με την ίδια ταχύτητα που ένα εμπορευματοκιβώτιο μπορεί να μεταφερθεί και να τοποθετηθεί στο κατάστρωμα πτήσης.
«Αν χωράει σε κοντέινερ, το θέλω», είπε ο Caudle, υπογραμμίζοντας μια πρωτοβουλία που ανακοινώθηκε τον περασμένο μήνα.
«Η “κοντεϊνεροποίηση” μας επιτρέπει να αποσυνδέουμε τα ωφέλιμα φορτία από τις πλατφόρμες.
Να αναδιαμορφώνουμε γρήγορα τις δυνάμεις, να προσαρμόζουμε τις δυνατότητες στην αποστολή και να κλιμακώνουμε τα αποτελέσματα σε ολόκληρο τον στόλο».
Παραδείγματα από το πεδίο επιχειρήσεων
Ο αναλυτής του Hudson Institute, Bryan Clark, σημείωσε ότι η ταχεία μετακίνηση του υποβρυχίου στον Ινδικό Ωκεανό δεν ήταν το μοναδικό παράδειγμα χρήσης «εξατομικευμένων δυνάμεων» στη συγκεκριμένη σύγκρουση.
«Για παράδειγμα, το Ναυτικό συγκρότησε μια προσαρμοσμένη δύναμη για τον αποκλεισμό του Ιράν και μια ξεχωριστή δύναμη για την εκκαθάριση ναρκών στα Στενά του Hormuz», δήλωσε.
Η προσαρμοστικότητα ως κλειδί στον σύγχρονο πόλεμο
Πέραν αυτού, πρόσθεσε ότι η ομιλία του CNO αντανακλά μια βαθύτερη κατανόηση ενός βασικού στοιχείου του σύγχρονου πολέμου.
«Έδωσε έμφαση στην προσαρμοστικότητα και υπέδειξε ότι η ικανότητα προσαρμογής τακτικών, συστημάτων και σύνθεσης δυνάμεων είναι εξίσου σημαντική με τη μαζικότητα για την επιτυχία στο πεδίο της μάχης», σημείωσε.
Ο Clark, στον οποίο ο Caudle αποδίδει κρίσιμες ιδέες που επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο το Ναυτικό συγκροτεί τις δυνάμεις του, συνυπέγραψε πρόσφατα έκθεση για τη στρατιωτική προσαρμογή.
Σε αυτήν περιγράφεται πώς οι ναυτικές δυνάμεις της Ουκρανίας επιδεικνύουν ικανότητα προσαρμογής, καθώς και τα οργανωτικά κενά που περιορίζουν την ευελιξία του αμερικανικού στρατού.
Τεχνολογία, υποδομές και το «πλεονέκτημα προσαρμογής»
Ο Clark και οι συν-συγγραφείς της έκθεσης υποστηρίζουν ότι η καλλιέργεια τέτοιου είδους προσαρμοστικότητας — που κρίνει τους πολέμους — απαιτεί κατάλληλη οργάνωση.
«Οι καταλύτες του σύγχρονου πολέμου — το cloud computing, τα εργαλεία ανάπτυξης λογισμικού, η τεχνητή νοημοσύνη (AI), η ψηφιακή παραγωγή, η πανταχού παρούσα αισθητήρια κάλυψη — είναι διαθέσιμοι παγκοσμίως.
Ο στρατός που θα δημιουργήσει πρώτος την υποδομή για να τα αξιοποιήσει στο μέγιστο θα αποκτήσει ενδεχομένως ανυπέρβλητο πλεονέκτημα», αναφέρουν.
Προτείνουν, μάλιστα, ότι η «Adaptation in Contact — η σκόπιμη μετατροπή του κύκλου μάθησης σε όπλο — αποτελεί την επόμενη επανάσταση στις στρατιωτικές υποθέσεις».
Το στοίχημα της εφαρμογής σε μεγάλη κλίμακα
Η ομιλία του Caudle δείχνει ότι αντιλαμβάνεται το ίδιο πρόβλημα.
Όπως είπε, ο μεγαλύτερος περιορισμός του Ναυτικού δεν είναι η τεχνολογία, αλλά «η ενσωμάτωση και η υιοθέτηση».
Για να επιταχύνει την εισαγωγή νέων τεχνολογιών στον στόλο, προωθεί ένα πλαίσιο που αποκαλεί Fleet Introduction Operating System, με στόχο οι αναβαθμίσεις των ναυτικών συστημάτων να γίνονται τόσο απρόσκοπτα όσο η λήψη μιας εφαρμογής.
Η ιδέα αυτή αποτελεί μέρος των Fighting Instructions του Caudle, που δημοσιεύθηκαν τον Φεβρουάριο και περιγράφουν τη συνολική στρατηγική για το πώς το Ναυτικό οργανώνεται, εκπαιδεύεται, εξοπλίζεται και επιχειρεί.
Το ερώτημα που παραμένει ανοιχτό είναι κατά πόσο το Ναυτικό μπορεί να θεσμοθετήσει αυτή την ταχύτητα μάθησης σε μεγάλη κλίμακα.
Η έκθεση του Hudson υπογραμμίζει ότι η δημιουργία «ψηφιακών υποδομών» — αγωγών πληροφοριών, περιβαλλόντων προσομοίωσης και ασφαλών καναλιών ανάπτυξης που επιτρέπουν την προώθηση επικυρωμένων αναβαθμίσεων στην πρώτη γραμμή μέσα σε ώρες — απαιτεί διαρκείς θεσμικές επενδύσεις και όχι απλώς μια νέα πρωτοβουλία με διαφορετική ονομασία.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών